یاسین قاسمی بجد

پل

978-964-233-454-4

کتاب‌های جغرافیا و زمین شناسی، کتاب‌های علوم نظامی

سفرنامه و سیاحت‌نامه (تاریخ و جغرافیا)

رقعی

شومیز

فارسی

ایران

همه سنین

تحریر

138

100 گرم

در بخشی از کتاب داستان‌های تاریخی خلیج فارس می‌خوانیم در بیشتر افسانه‌های ملی که سینه‌به‌سینه از زمان‌های بسیار دور نقل شده و به زمان ما رسیده است و همچنین در داستان‌های مدرن و آثار نظم و نثر در ادوار مختلف، به عناوین گوناگون به دریای پارس و دریانوردی پارسیان در این پهنه‌ی دریایی اشاره شده است. حتی نویسندگان، شاعران و داستان‌سرایانی که در حاشیه‌ی فلات مرکزی ایران می‌زیسته‌اند و از خود دریای پارس و حتی رودخانه‌های بزرگ، فرسنگ‌ها به دور بوده‌اند، خوانندگان نسل‌های بعد آثار خویش را در پرداختن به سفرهای دریایی و نبردهای بحری رخ‌داده در خلیج فارس، بی‌نصیب نگذاشته‌اند. بزرگترین کتابی که در این زمینه می‌تواند مورد استناد قرار بگیرد، شاهنامه‌ی فردوسی است و اشارات فردوسی به دریانوردی ایرانیان در خلیج فارس را نمی‌توان نادیده انگاشت. در ایران، نخستین بار «پیشدادیان» کشتی ساختند و به گشت‌وگذار در خلیج فارس و نواحی ساحلی آن پرداختند. براساس افسانه‌های پارسی، اولین ایرانی که به این کار دست یازید، «جمشید» پادشاه پیشدادی که با کشتی بر آب‌های دریای پارس گذر کرد و از کشوری به کشور دیگر رفت. در دوران فرمانروایی «کیانیان» نیز، «کیکاووس» هنگام سفر در قلمروی خود، از نیمروز در سیستان گذر کرد و به کرانه‌های مکران و خلیج فارس رسید و تصمیم گرفت که به طور ناگهانی یورشی به «هاماوران» ببرد. کیکاووس دستور ساختن کشتی و قایق‌های بی‌شمار را داد. پادشاه و سپاهیانش، سوار بر کشتی‌ها شدند و از آب‌های «زره»، وارد خلیج فارس و دریای مکران شدند و پس از طی هزار فرسنگ به هاماوران رسیدند .