گذشته‌ها، مانند امروز در تمامی منازل تلویزیون یافت نمی‌شد و شبکه‌های صداوسیما تنوع و جذابیت الآن را نداشتند. تعداد کانال‌ها به تعداد انگشتان یک دست هم نبود. تصاویر سیاه‌وسفید و تعداد برنامه‌ها کم بود. پس‌ازمدتی تنوع کانال‌ها بیشتر شد و تصاویر سیاه‌وسفید جای خود را به تصاویر رنگی دادند؛ اما همچنان دریافت برنامه‌ها با تصویری واضح، کمی دردسرساز بود. باید یک نفر به پشت‌بام می‌رفت و آنتن را جابه‌جا می‌کرد تا اختلالی که در تصاویر به وجود آمده است، برطرف شود. تا اینکه پس از چند سال، گیرنده‌های دیجیتال معرفی شدند. ورود این دستگاه‌ها به بازار، انقلاب بزرگی محسوب می‌شود؛ چراکه پس از استفاده از آن‌ها تمامی مشکلات تصویر برطرف می‌شود و دریافت برنامه‌ها با تصاویری واضح و شفاف به‌سادگی ممکن است. امروزه شاهد تنوعی بی‌سابقه در امکانات و ظاهر این گیرنده‌ها هستیم. به‌جرئت می‌توان گفت این تفاوت، پاسخ‌گوی نیاز تمامی کاربران است. بااینکه تقریباً تمامی تلویزیون‌های موجود در بازار گیرنده‌‌ی دیجیتال داخلی دارند، همچنان تلویزیون‌های قدیمی‌تری وجود دارند که فاقد این قطعه هستند.