1- تنظیم تعادل فلور میکروبی سیستم گوارش و افزایش مقاومت به بیماری های روده ای.
2-ارتقای سیستم ایمنی بدن و افزایش مقاومت به بیماریهای تنفسی از قبیل سرماخوردگی.
3- ترمیم فلور میکروبی واژن، پیشگیری و رفع مشکلات واژن، کمک به کاهش برگشت مجدد عفونت های واژینال.
4-در بیماری های متابولیکی از جمله دیابت ناشی از مقاومت به انسولین.
5-بیماری های قلبی- عروقی از جمله کلسترول و فشار خون بالا.
6-استرس، مسافرت، تغییرات تغذیه ای و فصلی.
7-در زمان عود عفونت برای کاهش دوره نقاهت بیماریهای عفونی.
8-سوء تغذیه از جمله کمبود ویتامین ها و املاح ضروری (آهن، کلسیم، منیزیم و ...) و پوکی استخوان.
9-زخم های گوارشی ناشی از عفونت هلیکوباکترپیلوری.
10-بیماری های التهابی روده (کولیت و کرون).
11-سندرم روده تحریک پذیر (IBS) " از جمله نفخ، دردهای شکمی و یبوست".
