K-5 II به طرز عجیبی شبیه به K-5 است. شباهتی تقریبا مو نزدنی. از هر جهتی که این دو دوربین را با یکدیگر مقایسه کنیم یکسان می باشند و حتی چینش دکمه ها، ابعاد و وزن آن ها هم تقریبا یکسان است. گویی که پنتاکس حوصله ی بر هم زدن ارگونومی موفق را نداشته است. تازه K-5 نیز به نوبه ی خود خیلی شبیه به K-7 بود. شاسی این دوربین هم از فلز ضد زنگ و بدنه از آلیاژ منیزیوم ساخته شده است و نسبتا سبک وزن می باشد. این دوربین هم همانند مدل پیشین مهر و موم خیلی خوبی در برابر نفوذ ذرات و آب دارد تا حتی در شرایط نامساعد هم نگران خراب شدن دوربین خود نباشید.اما وضعیت این دوربین وقتی عجیب تر می شود که به جدول مشخصات فنی نگاه می کنیم. این دوربین همانند مدل پیشین از سنسور تصویر 16 مگاپیکسلی و پردازشگر تصویر Prime II بهره می برد. این دست کم از روی جدول یعنی تغییر صفر در سنسور و پردازشگر. شاید کم کم دلیل کم طرفدار بودن دوربین های پنتاکس مشخص شود. معمولا نیکون و کانن هر بار که محصول جدیدی را بیرون می دهند تغییرات نسبتا بارزی را نسبت به مدل پیشینش داشته است. با این حال نمی خواهیم بگوییم که هر تغییری لزوما خوب است چرا که شاید واقعا سنسوری با رزولوشن بالاتر به نظر ناکارآمد می آمده. ولی پردازشگر تصویر بهتر چه؟نخست که نقد و بررسی این دوربین را شروع کردیم قصد مقایسه بین آن و مدل پیشینش را نداشتیم ولی باید بگوییم که گستره ی حساسیت سنسور تصویر این دو از 100 تا 51200 است که بدون تغییر باقی مانده است و می تواند نشانه ای باشد بر اینکه احتمالا تغییری در کیفیت عکاسی این دوربین نسبت به مدل پیشین بوجود نیامده است. اما با این حال شاید ویژگی های پنهانی وجود دارند که باعث افزایش کیفیت عکس ها بشود. این موضوع را می توانیم پس از به بازار آمدن این دوربین متوجه شویم. اما یک نکته ی بسیار خوبی که در DSLR های پنتاکس وجود دارد و دوربین های نیکون و کانن از آن محروم هستند سیستم لرزش گیر مکانیکی داخل بدنه یا همان Sensor Shift است. این باعث می شود که همه ی لنزهای پنتاکس فاقد لرزش گیر اپتیکال باشند و بدین ترتیب قیمتی کاملا پایین تر داشته باشند. این بسیار عالیست چرا که هم اکنون تفاوت قیمت لنزهای مجهز به سیستم لرزش گیر اپتیکال کانن با لنزهای فاقد این سیستم خیلی زیاد است. چیز بیشتری برای گفتن وجود ندارد، همان فیلم برداری Full HD، همان نمایشگر 3 اینچی 921000 پیکسلی (البته مقداری با بازتاب داخلی کمتر)، همان فلاش داخلی و در کل همان ویژگی های K-5 را می توان بر روی K-5 II هم مشاهده کرد. تنها تفاوت عمده ی این دوربین با مدل پیشین را می توان در بهره گیری مدل جدید از سیستم فوکوس خودکار جدیدتر SAFOX X دانست. طبق ادعای سازنده این سیستم فوکوس خودکار تا منها 3 استاپ عملکردی عالی دارد. این بسیار عالیست و می توان حتی در شرایط ضعیف نوری هم فوکوس خودکاری بسیار سریع و دقیق را با این دوربین مشاهده کرد. یک سری دیگر از ویژگی های این دوربین نیز شامل تراز الکترونیکی، جبران اتوماتیک ابیراهی های لنز، مود CTE برای تنظیم تراز سفیدی، سیستم غبار روب سنسور Dust Removal II، سیستم Hyper Control پنتاکس، عملکرد Dynamic Range Expansion برای نشان دادن بیشتر جزئیات در مناطق سایه و روشن و شارژدهی زیاد باتری برای تا حدود 980 عکس در تست های استاندارد می شود.اما یکی از ویژگی های خیلی مفید این دوربین، توانایی عکاسی Time Lapse آن است تا به ریموت بی نیاز شوید. این خیلی خوب است به خصوص اینکه می توانید دوربین را تنظیم کنید تا برای شما 999 عکس طبق برنامه ای که به آن می دهید بگیرد. همانطور که گفتیم، به همراه K-5 II یک مدل به نام K-5 IIs نیز معرفی شده که فاقد Anti Aliasing Filter یا همان Low Pass Filter می باشد که هرچند باعث می شود خطای بوجود آمده بر اثر فیلترهای رنگی Bayer جبران نشود ولی در عوض منجر به بالا رفتن شارپنس عکس ها می شود. پیش از این نیز نیکون با معرفی دوربین D800E به همراه D800 همین کار را کرده بود. البته K-5 IIs تا 100 دلار قیمت بالاتری دارد. به هر صورت باید گفت که K-5 II هرچند که به نظر تغییرات چندانی نسبت به مدل پیشین خود نداشته ولی همان بهبودهایی هم که بر روی آن صورت گرفته باعث می شود که آپدیتی مناسب باشد. در آینده و با اطلاعات بیشتری که کسب می کنیم سعی می کنیم به روز رسانی بر روی این نقد و بررسی داشته باشیم.به روز رسانی: در تست های انجام شده کیفیت عکس های K-5 II واقعا عالی بود. البته نمی توان گفت که پیشرفتی چشمگیر نسبت به مدل پیشین رخ داده ولی با این حال همچنان یک DSLR بسیار با کیفیت محسوب می شود.