کانن D30 که درواقع جایگزین مدل D20 این شرکت است  با مشخصاتی نه‌چندان متفاوت نسبت به نسل قبلی خود به بازار عرضه شده است. اما این بار مقاوم‌تر و با ظاهری آراسته‌تر به مصاف رقبای خود آمده است.کانن D30 که به یک سنسور تصویر 12 مگاپیکسلی از نوع CMOS با ابعاد 1/2.3  اینچ تجهیز شده است از یک لنز اپتیکال با بزرگنمایی 5 برابری نیز استفاده می‌کند. دامنه فاصله کانونی این لنز که از 28 میلی‌متر آغاز شده و تا 140 میلی‌متر ادامه پیدا می‌کند به ترتیب دارای کمینه نسبت کانونی F/3.9 تا F/4.8 می‌باشد. کمترین فاصله قابل فوکوس توسط این دوربین در حدود یک سانتیمتر بوده و توانایی فیلم‌برداری Full HD نیز برای این دوربین میسر است. D30 می‌تواند حداکثر با سرعت 1.9 فریم بر ثانیه عکاسی کند. گستره حساسیت این دوربین نیز از ایزو 100 آغازشده و تا ایزو 3200 ادامه می‌یابد. نمایشگر به کار گرفته‌شده در این دوربین از نوع LCD بوده و دارای دقت 461 هزار نقطه می‌باشد.درگاه USB و HDMI نیز برای این دوربین منظور شده است که شاید امروزه وجود این درگاه‌ها به انتظارات معمولی کاربران بدل شده است. اما چیزی که در لیست انتظارات معمولی کاربران قرار ندارد توانایی ضربه پذیری این دوربین در برابر سقوط از ارتفاع 2 متری و ضد آب بودن بدنه این دوربین تا عمق 25 متریست.قیاس با رقبابا توجه به فراوانی انتخاب کاربران در گروه دوربین‌های مقاوم بر آن شدیم تا مقایسه‌ای بین چند مدل محبوب موجود در بازار داشته باشیم تا بتوانیم اطلاعات بیشتری در اختیار کاربران قرار دهیم و به این وسیله کمک کنیم تا بهترین انتخاب را داشته باشند.در این قسمت شاهد رقابت کانن D30، الیمپوس TG-620  و TG-320، سونی TX30 و فوجی فیلم XP-170 خواهیم بود. کانن D30 را با 218 گرم وزن به‌عنوان سنگین‌ترین شرکت‌کننده راهی این رقابت‌ها کرده است. در واقع D30 و TX30 از همان ابتدا نسبت به بقیه دوربین‌های این گروه متمایز به نظر می‌آمدند. D30 با داشتن بدنه‌ای سخت، مقاوم و درشت، به دکمه‌های بزرگی که به‌راحتی قابل فشردن هستند تجهیز شده است. همچنین مکانیزم درب باتری بسیار مطمئن در نظر گرفته شده برای این دوربین نوید می‌دهد که تجربه سوم کانن در ساخت دوربین‌های مقاوم بسیار موفق خواهد بود. اگر D30 با زمختی زرهپوش خود جلب توجه می‌کند سونی برخلاف جریان آب شنا کرده و دوربین مقاوم خود را با نهایت ظرافت ساخته به‌طوری که طراحی TX30 از بسیاری از دوربین کامپکت معمولی برندهای دیگر که به منظور طراحی جذاب ساخته شده اند و هیچ قابلیت مقاومتی ندارند زیبا تر است. در این که TX30 ظاهر اغوا کننده و زیبایی دارد حرفی نیست، اما سوال اینجاست که آیا استفاده از نمایشگر لمسی و دکمه‌های کوچک در دوربینی به این کوچکی و نازکی که شما به سختی قادر به نگهداری‌اش خواهید بود کار درستی بوده است؟ دوربینی که با باز شدن درب جلوی لنز به صورت خودکار روشن می‌شود و با بسته شدن آن خود به خود خاموش.  شاید اگر سونی دوربین مقاوم  دیگری داشت که این موارد را در آن در نظر می‌گرفت نه تنها کسی به TX30 بابت این موارد خرده نمی‌گرفت بلکه به خاطر ظرافتش بیشتر هم مورد ستایش قرار می‌گرفت.از سونی و کانن که بگذریم دو سازنده قدر دیگر این کلاس از دوربین‌ها یعنی الیمپوس و فوجی فیلم که هرکدام با چند مدل در این بازار حضور دارند نیز حرف‌های زیادی برای گفتن دارند. الیمپوس توانسته در هر دو دوربین TG-320 و TG-620 ظاهری مستحکم و زیبا را به کاربران پیشنهاد نماید. مکانیزم قفل در دوربین‌های الیمپوس جالب بوده و ما را به یاد ضامن قفل باتری‌های لپ‌تاپ می‌اندازد. فوجی فیلم نیز که معرکه‌گیر این میدان است و در هر فروشگاهی دوربین‌های خود را برای جلب توجه درون آکواریوم قرار می‌دهد حتما تجربه زیادی در ساخت این دسته از دوربین‌ها دارد. درواقع انتظار ما از XP170 بالا بود شاید هم خیلی بالا... در برخورد اول وجود بدنه پلاستیکی با رنگ براق در کنار استفاده قطعات پلاستیکی که به رنگ فلز آمیخته‌شده‌اند ممکن است شما را فریب دهند اما با به دست گرفتن این دوربین تمام این رشته‌ها پنبه می‌شود. استفاده از چنین ترفندهایی در هرکجا هم که قابل‌قبول باشد در کلاس دوربین‌های مقاوم عمل بسیاری دلسرد کننده‌ای به‌حساب می‌آید. مکانیزم درب باتری XP170 با دو ضامن که باید به ترتیب باز شوند بسیار جالب بود و آدم را به یاد درهای زیردریایی می‌انداخت. یک نکته منفی دیگر در مورد این دوربین هم ساختار فیزیکی باتری و جای آن بود که شما قادر بودید باتری را به هر جهت که دوست دارید درون این دوربین قرار دهید، فارغ از اینکه این دوربین تنها در یک‌جهت این باتری روشن خواهد شد و معلوم نیست در جهت نادرست شما به این دوربین آسیب خواهید زد یا خیر...! جالب اینجاست که مهندسان فوجی از قرار دادن هرگونه علامت گویا نیز در این مورد درون محفظه باتری خودداری کرده‌اند و تنها دو پیکان در دو سمت بدنه باتری قرار دارد که سمت ورود باتری را نشان می‌دهد، قسمت قابل تأمل قضیه این است که اگر ایشان این‌گونه پنداشته‌اند که کاربر قادر به تشخیص سمت صحیح باتری نخواهد بود(که البته از روی محل اتصال باتری کاملا واضح است) چگونه خواهد توانست از پس تشخیص جهت صحیح  باتری بر آید؟! هرچند با تحقیقات بیشتر معلوم شد نوار نارنجی رنگی بر لبه باتری این دوربین قرار دارد به طرز مرموزی نشان دهنده جهت صحیح واردکردن باتریست! شاید فقط شرلوک هولمز می‌توانست این حدس را در نگاه اول بزند! عمق این فاجعه در مورد برادر کوچک‌تر این دوربین یعنی XP50 بیشتر نیز بود، تا جایی که از شرکت دادن آن در این مقایسه صرف‌نظر کردیم.در اینجا نیز نظر شما را به جدول مقایسه‌ای بین دوربین D30 با سایر رقبا جلب می‌کنیم. برای مشاهده اطلاعات دقیق‌تر می‌توانید بر روی جدول کلیک نمایید.از نظر قابلیت مقاومتی در عین حال که دوربین‌های الیمپوس ایراد خاصی ندارند انتخاب بدون شک ما کانن D30 است. داشتن دکمه‌های بزرگ و ارگونومی بی‌نظیر بدنه نقش زیادی در این انتخاب ایفا کرده‌اند. شاید اگر دکمه‌های دوربین‌های الیمپوس این‌قدر کوچک نبودند با این صراحت کانن را بر‌نمی‌گزیدیم. اما اگر قابل‌حمل بودن و زیبایی دوربین برای شما اهمیت زیادی دارد سونی TX30 انتخاب خوبی برای شما خواهد بود .از نظر کیفیت عکس با توجه به عکس‌های ثبت شده با این دوربین‌ها در لابراتوار دیجی کالا، بازهم می‌توان کانن D30 را به عنوان برترین گزینه برگزید و جایگاه دوم را به طور مشترک به سونی TX30 و الیمپوس TG-320 می‌دهیم. جالب این است که کیفیت عکس‌های ثبت شده با مدل بالاتر TG-320 یعنی TG-620 اندکی پایین تر است که جای تعجب و تاسف دارد! حالا نوبت به قسمت جالب این رقابت رسید، یعنی فوجی فیلم XP170، کیفیت عکس‌های گرفته شده با این دوربین به قدری بد است که باعث شرم ساری ماست که بخواهیم آن را با سایر دوربین‌های این گروه مقایسه کنیم. عکس‌های گرفته شده با این دوربین نویز زیادی دارند و وضوح تصویر بسیار پایین است. به خصوص در شرایط نوری ضعیف، اثر آبرنگی به شدت دیده می‌شود. واقعا بعضی‌اوقات این سؤال برای ما پیش می‌آید که آیا این همان فوجی فیلمی است که شاهکارهایی نظیر X-M1 و X-E1 را ساخته است؟